Na de danssessie van gisteravond wordt het ontbijt in de StayOkay maar mondjesmaat bezocht. De meeste orkestleden verkiezen toch hun bed boven een gekookt eitje. Maar om half tien is er geen ontkomen meer aan; de bus vertrekt, en wij moeten mee! We belanden in een file richting Den Bosch en komen dus te laat bij het Jeroen Bosch Ziekenhuis, waar we ons eerste optreden spelen. Dat betekent dat we vliegend op moeten: met het instrument op schoot zitten we klaar in de bus, en vliegen dan in een strakke volgorde de bus uit zodra de deuren opengaan. Luttele seconden later (in een ideale wereld dan – in het echt eerder luttele minuten) staan we klaar.
In het zonnetje op het plein voor de ingang stralen Nani en Huub in de jazzremix van Mozarts Tuba Mirum. Tijdens de solo-battle wordt Huub al spelend geheel in stijl met het publiek in een rolstoel rondgemanoeuvreerd. We sluiten af met onze favoriet Devil Circle waar het publiek met een aantal orkestleden een opzwepende rondedans uitvoert. We eten een vega worstenbroodje en duiken terug de bus in. Op naar Utrecht!
In de houtwerkplaats van het Leger des Heils stellen we op tussen de ons welbekende stellages en pallets. De blazers en strijkers hebben afwisselend te spelen en worden zo om de beurt verliefd op elkaar tijdens het Kyrie Eleison en Davet. In de Heaven to Hell and Back Again-medley gaan we helemaal los; het blazerskoraal wordt gespeeld vanaf de brandtrap achter het publiek, en klarinettist Brennan voegt zich zelfs stiekem op een stoel tussen de mensen voor zijn solo. Hier verwennen de mensen ons na afloop met koffie, thee, druiven, bananensnoepjes, twix en ministroopwafels. Die gaan mee de bus in!
Dat komt goed van pas, want ook nu staan we weer in de file. Om die te omzeilen, en omdat we toch nog wat tijd over hebben, besluiten we de IKEA in Haarlem aan te doen. De bezoekers zijn blij met onze komst, maar de medewerkers wat minder: “Veiligheid boven mensen!” Nog altijd spelend worden we dus de winkel weer uitgeleid. Daar hadden we niet op gerekend, dus buiten moeten we even wachten tot buschauffeur Arjen ons heeft teruggevonden. Geen punt, want wij jammen de tijd wel aan elkaar met allerhande busliedjes en de instrumenten die we toch nog op onze rug hadden.
Zodra we ons weer bij Arjen gevoegd hebben (of Arjen zich bij ons) zoeken we een winkel waar we wel gewaardeerd worden. En die vinden we: winkelcentrum De Mare in Alkmaar ontvangt ons met open armen. We gaan spelend door de Albert Heijn, de Action en van de plaatselijke glijbaan. Geen tijd om te plassen, want we gaan door naar Schoorl.
Daar is in het antroposofisch zorgcentrum Scorlewald een verrukkelijk antroposofisch diner voor ons gekookt. We spelen voor een enthousiast publiek dat onze aankondigers helpt zoeken naar ons grote spaghettibord, want de slagwerkers waren dat kwijtgeraakt. Bewoner Adriaan speelt met de celli mee, en wanneer het bord uiteindelijk is gevonden wordt dit groots gevierd en spelen we The Flying Spaghetti Monster.
Goed gemutst en een beetje moe komen we weer aan in de StayOkay, waar we blij en niet blij uitkijken naar morgen, alweer onze een-na-laatste tourdag.