Hallooo lieve Ricciotti-journaallezers!
Vandaag nemen we jullie graag mee in onze dag, maar er gebeurt zóveel! Alles wordt een grote waas in onze moeie hoofdjes. Was het nou dag 3? Of alweer dag 4?
Om ons een handje te helpen hebben we de hulp ingeschakeld van een heuse paparazzipapegaai, die ons reizend op de hoofden van verschillende orkestleden vergezelt. Af en toe fladdert hij naar ons toe om informatie te fluisteren.
Na een heerlijk ontbijtje in onze StayOkay in het pittoreske Bunnik maakten we ons gereed voor ons eerste optreden bij Bartiméus, een plek voor slechtziende mensen met een beperking. Het was behoorlijk fris, maar alle koude bibbers werden er vrolijk uitgedanst door het enthousiaste publiek bij de Circus Polka van Stravinsky, waar we menselijke olifanten prachtige balletpasjes hebben zien doen.
Snel door naar Eemhart (voorheen Amerpoort), waar het voor veel orkestleden als thuiskomen voelde, omdat dit eerder een repetitielocatie van ons was! We speelden hier voor de bewoners en iedereen die maar wilde komen luisteren. We hoorden waar mensen uit het publiek van droomden en waar ze zich thuis voelen.
Daarna zouden we Somewhere Over the Rainbow spelen, maar… er moest eerst een schat gevonden worden in het publiek! Een perfecte taak voor onze papegaai. Het publiek hielp goed en de papegaai raakte zó afgeleid dat hij nauwelijks het optreden volgde! Maar de papegaai merkte dat het bij Ricciotti een feestje was. Ook werden we geleid door niet één, maar zelfs twee gastdirigenten. Ze stonden lekker te swingen op de bok!
De volgende stop was een afkickkliniek, waar de papegaai vooral geraakt werd doordat we van ons lieve publiek niet alleen applaus kregen, maar zelfs een ketting en armband! Het was bijzonder hoe betrokken de mensen waren en om gedachten over vrijheid te delen. Maar de papegaai had eigenlijk maar aandacht voor één ding en verstopte de armband snel in zijn nest… Sst!
Optreden 4 van de dag was bij het straatfestival BOOST, waar het een echt feestje was: vlaggetjes, een heus podium, publiek in alle soorten en maten, en een speciale rol voor onze buschauffeur Stefan! De hele tour rijdt hij ons heen en weer, gaat mee in de grillen van het dagprogramma en maakt zelfs een extra rondje of drie op de rotonde. Als kers op de taart speelde zijn zoon mee bij “Ladada” van Claude op de trompet!
Na dit feest begonnen de buikjes behoorlijk te rommelen, maar eerst gingen we, zoals het een papegaai betaamt, vliegend op! We brachten ons lijflied “Eens komt de Dag” ten gehore voor een dinerend publiek dat vlakbij de Tolhuistuin op een optreden wachtte. Ons eigen avondeten met wortelcake toe smaakte daarna extra lekker!
Nog voor we tijd hadden om goed en wel op te bouwen, stroomde de zaal van de Tolhuistuin vol met publiek. Misschien was u daar zelfs wel, beste lezer! Wat volgde was een wervelwind aan klanken, lachende gezichten en ontroerde blikken.
Onze solist Nawras Altaky vertelde over het stuk Falasteen, dat een ode is aan zijn Palestijnse vriend Sami. Hij hielp Nawras zich thuis te voelen in Nederland, nadat hij hier 10 jaar geleden naartoe kwam.
Tijdens de Variaties en Fuga van Andriessen werden door het publiek vliegtuigjes gevouwen, die bij het slotakkoord de zaal in werden gegooid! Een feest van herkenning voor de papegaai, die vrolijk door het orkest fladderde.
Als feestelijke afsluiting van de dag maakten we kennis met de enige echte Gloria María Milagrosa Fajardo García, die gewoon in het publiek bleek te zitten! We speelden haar swingende conga en gingen met een grote glimlach weer de bus in.
Oogjes dicht en snaveltjes toe,
Tot morgen!
Foto boven: Huub de Jong
